De opmars van de computer heeft ons heel veel gebracht. We kunnen inmiddels op allerlei wijze in een veel vroeger stadium kennis en kunde uitwisselen. We hebben de mogelijkheid gekregen om te optimaliseren gedurende het proces zodat ook in een later stadium de kennis van een fabrikant, leverancier of gespecialiseerde adviseur kan worden ingevoegd.
Vanaf 1990 stortten we ons op het digitaal tekenen, met Atari computers, later met pakketten als Arkey ASD van de Twee Snoeken en vanaf 2000 het Digitale Huis. Een voorloper van het BIM denken van nu, met intelligente mogelijkheden om te werken met modellen, gegevens te destilleren voor begrotingen, bouwbesluit-daglicht berekeningen, presentaties, complexe details 3D te modelleren, en om installaties te integreren. Het maakt dat we steeds meer kwaliteit konden leveren en ook sneller integraal problemen met constructie en installatie oplossen. Maar altijd is kennis en kunde een vereiste om de integratie tot stand te brengen. Natuurlijk heeft de computer hierbij de rol van de tekenpen overgenomen, nieuwe ontwikkelingen en kwaliteitsverbeteringen mogelijk gemaakt, maar ook niet meer dan dat.
BIM is hierin een volgende stap en maakt het nog markanter dat kennis en kunde de basis vormen om inhoudelijk gebruik te kunnen maken van die mogelijkheden. Die inhoudelijke invulling is gebaat bij de integrale kennis en kunde over vele disciplines. Onze ervaring in die afgelopen 20 jaar is dat een open werkwijze essentieel is om die kennis te kunnen uitwisselen. Er zijn nou eenmaal steeds weer wisselende samenstellingen, opgaven, eisen en andere teams die aan projecten werken. En bij het schrijven van het programma van eisen heb je echt nog geen zicht op wie het beheer gaat doen 7 jaar later.