afbeelding van de school in sukuta

Samen bouwen aan impact – In gesprek met Stichting Schoolproject Gambia

Impact maak je niet alleen. Daarom werken we samen met organisaties die zich inzetten voor natuur, onderwijs, cultuur en lokale gemeenschappen. Als B Corp nemen we onze verantwoordelijkheid — binnen de bouwsector én daarbuiten.

In deze interviewserie spreken we de mensen achter de initiatieven die we steunen. Wat willen zij veranderen? Wat is daarvoor nodig? En welke rol kunnen bedrijven spelen, zoals wij bij KUBUS?

Onze collega René de Kruijf zet zich in voor beter onderwijs in Gambia. Wat begon als een persoonlijk initiatief groeide uit tot een project binnen Stichting Schoolproject Gambia. René is inmiddels bestuurslid. De stichting ondersteunt meerdere scholen met onder andere schoolmeubilair, waterpompen en renovaties.

Het begon met een bezoek aan een kleine school in Sukuta. Een dorp in het westen van Gambia, vlak bij de Atlantische kust.

Lees verder onder de afbeelding.

de school in sukuta, Gambia
De school in Sukuta.

Hoe begon jouw betrokkenheid bij deze school?
René: “Mijn vrouw en ik waren in november 2024 voor het eerst in Gambia. Tijdens onze vakantie maakten we een paar tochten met een lokale gids: Lamin Cham. Op een dag vertelde hij dat hij zelf een kleine school in Sukuta had opgezet, op grond die hij van zijn moeder had geërfd. Hij vroeg of we die eens wilden bezoeken.”

Wat trof je daar aan?
“Het schooltje bestond uit een paar houten palen met golfplaten als dak. Zo’n open constructie noemen ze daar een Bantaba. Die platen houden vooral de regen tegen. De ‘ramen’ bestonden uit stukken gaas. Jonge kinderen kregen er les in taal, rekenen en basisvaardigheden. Ze zaten op eenvoudige bankjes aan gammele tafels. Het terrein was provisorisch omheind met metalen golfplaten. Je zag meteen dat het geen veilige situatie was.”

Waarom was het er onveilig?
“De houten palen worden langzaam opgegeten door termieten. Daardoor kan het gebouw op termijn instorten. Ook hebben de golfplaten scherpe randen. Voor kleine kinderen die daar spelen is dat gevaarlijk. Daarnaast zijn de toiletvoorzieningen slecht en onhygiënisch. Er is ook geen waterpomp op het terrein.”

Lees verder onder de afbeeldingen.

toiletgebouw school in sukuta
Het toiletgebouw.
de leerkrachten op de school in sukuta.
René en de leerkrachten.
de onveilige muur om de school in sukuta.
De provisorische omheining.

Waarom wilde je hier iets aan doen?
“Door de slechte staat van het gebouw hadden sommige ouders hun kinderen al van school gehaald. De vraag is waar zij nu onderwijs krijgen, want in Gambia gaan veel kinderen helemaal niet naar school. Lamin wil het houten schooltje vervangen door een stenen gebouw. Daar heeft hij zelf geen geld voor. Het bedrag dat nodig is, is relatief beperkt, maar voor mij persoonlijk nog steeds te hoog. Toen we vertrokken heb ik hem beloofd dat ik zou proberen geld in te zamelen.”

Wat was de eerste stap?
“Na thuiskomst ben ik gaan uitzoeken wat er mogelijk was. Dat bleek lastiger dan gedacht. Met een crowdfundingactie heb ik een mooi bedrag opgehaald, maar het geld kon niet meteen worden ingezet. Er waren bijvoorbeeld geen eigendomspapieren van het schoolterrein en het Ministerie van Onderwijs had nog geen toestemming gegeven om er een school te starten. Daarnaast is het tempo in Gambia anders dan wij in Europa gewend zijn. Procedures duren vaak langer en je moet veel geduld hebben voordat zaken geregeld zijn.”

Hoe kwam je bij Stichting Schoolproject Gambia terecht?
“Tijdens mijn kwam ik in contact met Stichting Schoolproject Gambia. Zij ondersteunen meerdere scholen en hebben goede lokale contacten. Als particulier kon ik het opgehaalde geld niet zomaar in het project investeren. Via de stichting kon dat wel. Afgelopen maand is met dat geld een gemetselde muur rond het schoolterrein gebouwd. Daarmee heeft de school nu een duidelijke erfafscheiding. Kinderen kunnen er veilig spelen en het terrein is beter beschermd.”

Het interview gaat verder onder de afbeelding.

de nieuwe erfafscheiding bij de school in sukuta
De nieuwe erfafscheiding.

Wat voor projecten voert de stichting uit?
“Dat verschilt per school. Soms leveren we schoolmeubilair of lesmateriaal. Op andere plekken installeren we een waterpomp of helpen we bij onderhoud van gebouwen. Er loopt ook een project waarbij meisjes zelf maandverband leren maken. Daardoor kunnen zij tijdens hun menstruatie naar school blijven gaan.”

Wat is jouw rol nu binnen de stichting?
“Sinds een paar maanden ben ik bestuurslid en verantwoordelijk voor de communicatie rondom de projecten. Ik beheer de website en social media. Mijn initiatief voor de school in Sukuta loopt nu volledig via de stichting. Daardoor kunnen we het project beter organiseren en op grotere schaal het onderwijs – en de onderwijsgebouwen – verbeteren in Gambia.”

Wat gebeurt er op dit moment in Sukuta?
“De stenen muur wordt nog geschilderd en er komt een stalen deur. Daarna willen we een klein toiletgebouw bouwen. Het uiteindelijke doel is een nieuw schoolgebouw. We werken in fases. In de eerste fase worden twee klaslokalen gerealiseerd. In april doen we mee aan de Wilde Week van Wilde Ganzen. Donaties die in april via deze actie worden gedaan, worden verdubbeld. Dat helpt om het schoolgebouw in Sukuta — en andere schoolprojecten in Gambia — sneller te realiseren.”

Het interview gaat verder onder de afbeelding.

de nieuwe school in Sukuta.
Zo komt de nieuwe school in Sukuta er straks uit te zien.

Hoe kan samenwerken met bedrijven – zoals KUBUS – verschil maken?
“Bedrijven kunnen voor dit soort initiatieven veel betekenen. Er is vaak financiële steun nodig en bedrijven hebben daar meestal meer mogelijkheden voor. Met een relatief klein bedrag kun je in Gambia al iets concreets realiseren. Daarnaast helpt het als een bedrijf het initiatief onder de aandacht brengt. Je bereikt meer mensen. Dat levert extra steun op, waarmee we weer een volgende stap kunnen zetten.”

Waarom is goed onderwijs in Gambia zo belangrijk?
“Gambia heeft weinig natuurlijke hulpbronnen. De economie draait vooral op pinda-oogsten, visserij en toerisme. Veel mensen verdienen tussen de 100 en 200 dalasi per dag. Dat is ongeveer 1,5 tot 3 euro. Tegelijk gaat ongeveer 45 procent van de kinderen niet naar school en kan een groot deel van de bevolking niet lezen of schrijven. Mijn hoop is dat elk kind in Gambia straks onderwijs kan volgen. Goed onderwijs geeft kinderen meer kansen en helpt het land zich verder te ontwikkelen.”

logo samen bouwen aan impact